Voor ons is de vuurtoren van Breskens geen baken van weleer om door weer en wind veilig de haven van Antwerpen te bereiken. Deze betekent voor ons eerder een baken van vakantie en rust. Zand en schelpjes. Als we de achthoekige vuurtoren in ons vizier kijgen schakelen we ineens en onbewust over naar rust en zee-modus.  Maar onderschat hem niet: voor de kleinere zeevaart of als backup als technologie faalt hebben deze vuurtorens nog steeds hun nut en belang.

Toen we recent dan ook eindelijk eens de mogelijkheid hadden om te bezoeken konden we kans niet laten liggen. Ontworpen door Quirinus Harder en volledig in gietijzer gebouwd tussen 1866 en 1868 en dus ineens al 158 jaar oud. Gietijzer bleek beter bestand tegen het zeezout en het schurende zand. Alleen de lantaarnkoepel werd in koper gemaakt om beter tegen de hitte te kunnen.

Binnen de vuurtoren is een kleine tentoonstelling en vooral de weg naar en het zicht boven maken het bezoek de moeite waard. De lamp is intussen vervangen door een energie vriendelijke LED versie, maar buiten dit ademt de binnenkant vooral nostalgie aan de oude scheepvaardij.